Cmentarz rzymskokatolicki

Jak wskazują dokumenty źródłowe, pierwszy cmentarz grzebalny prawdopodobnie znajdował się po prawej stronie ul. Kalwaryjskiej przy „Drodze Pasyjnej”. Cmentarz ten istniał prawdopodobnie do czasu założenia drugiego, nowego, na wzgórzu po rozebranym kościele p.w. św. Krzyża (po 1797 r.) .
Powstałe wzniesienie pochodzi prawdopodobnie z czasów średniowiecznych, kiedy to zgodnie z tradycją zmarłych duchownych i bogatych parafian grzebano pod murami kościoła św. Krzyża lub na cmentarzu przykościelnym, w północnej części – na wzniesieniu usypanym rękami parafian.
Uczyniono to na wzór i podobieństwo Golgoty Jerozolimskiej. Po prawej stronie podejścia na wzniesieniu, na całej jego długości, znajdował się pierwotnie wykop wypełniony wodą. Od strony południowej były trzy wgłębienia w odległości 5-10 m, z których ziemię wykorzystano do usypania wzniesienia – również wypełnione wodą. Między wgłębieniami prowadziła ścieżka od wzniesienia Kalwaria do kościoła „Wieczernik”.
Na cmentarzu znajduje się mogiła żołnierzy WP poległych w walkach obronnych 1939 r.
Ogrodzony jest on murem i posiada dwie bramy, konstrukcji metalowej, usytuowane od strony wschodniej i południowej oraz jedno wejście od północnej strony.