Idąc do zamku czerskiego mija się XIX – wieczny kościół parafialny, spadkobiercę kilkunastu kościołów, kaplic i kolegiat, pamiętających czasy świetności miasta i zamku.
Obecny kościół parafialny pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego został zbudowany w latach 1805-1806, podobno z cegły pochodzącej z rozbiórki zamku. Budowę finansował rząd pruski w ramach odszkodowania za zabranie parafii wsi Linin. Już w XIX wieku kościół był kilkakrotnie poddawany restauracji. I tak: w 1858 roku ks. Kazimierz Parafiański gruntownie odnowił świątynię, a w 1868 roku dostawiono do niej wysoką wieżę z neobarokowym hełmem, a staraniem ks. Rauby około 1900 roku kościół został przebudowany i powiększony według planów Konstantego Wojciechowskiego. Ostatnia wojna i związane z nią zniszczenia nie ominęły czerskiej świątyni. Gruntownej restauracji poddano ją w latach 1950 – 1965.
Kościół parafialny jest jedyną budowlą zabytkową Czerska będącą w czynnym użytkowaniu. Usytuowany jest na wzgórzu środkowym, tj. między Górą Zamkową a wzgórzem zwanym Kościelisko. Kościół jest niewielki, murowany i neobarokowy. Zbudowany został na planie prostokąta z węższym nieco prezbiterium. Budowla jest jednonawowa, czteroprzęsłowa, z wieżą na osi, tynkowana. Do nawy dobudowano pod koniec XIX wieku zakrystię i skarbiec, a także wieżę, w której zawieszony jest obecnie jeden dzwon „Maria – Józef” o wadze 380 kg, konsekrowany 23 września 1956 roku przez Zygmunta Choromańskiego. Drugi dzwon o wadze 159 kg zabrali Niemcy w czasie ostatniej wojny. Świątynię nakrywa dwuspadowy dach pokryty blachą. Nawa ma sklepienie kolebkowo – krzyżowe.
Wnętrze imitujące architekturę baroku posiada przyścienne filary z profilowanymi cokołami i gzymsami. Sklepienia czterodzielne z płaskimi gurtami. Wystrój wnętrza pochodzi głównie z drugiej połowy XIX wieku. W rzeźbionym drewnianym ołtarzu głównym, wykonanym w 1901 roku w Warce, znajdują się obrazy „Przemienienie Pańskie” i „Matka Boża Częstochowska” oraz figury św. Piotra i św. Pawła, w dwóch bocznych neobarokowych zaś – „Św. Józef” i „Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny”. Neogotyckie organy na chórze zbudowane zostały w roku 1912 przez Dominika Biernackiego. Interesująca jest również, pochodząca z początku XIX wieku, klasycystyczna chrzcielnica o kształcie kulistym oraz drewniana ambona, wykonana w połowie XIX wieku. Wśród zabytków należy jeszcze wymienić barokową monstrację monstrancję drugiej połowy XVII wieku, barokowy żyrandol, krucyfiks z XVII wieku w stylu ludowym, mszał z XVII wieku oraz osiemnastowieczne obrazy olejne „Bóg Ojciec”, „Zdjęcie z krzyża – Pieta” (przełom XVII/ XVIII wieku) i „Św. Ignacy Loyola”.
Skromna architektura zewnętrzna została nieco wzbogacona w partii wieży i szczytu zachodniego, gdzie występują quasirenesansowe woluty, eklektyzujące detale arkad w prostokątnych wnękach. Górna partia wieży o rzucie kwadratu ze ściętymi narożami. Hełm o sylwecie pseudobarokowej z ażurową latarnią.

Osiemset metrów od kościoła położony jest cmentarz grzebalny, założony w 1866 roku po zamknięciu poprzedniego przy ulicy Wareckiej. Na cmentarzu znajduje się murowana kapliczka z połowy XIX wieku. Zbudowano ją w miejscu tzw. słupa „Zjawienia”, do którego jeszcze w 1858 roku ludzie odbywali pielgrzymki. We wsi Pęcław jest z kolei figurka Dzieciątka Jezus, którą postawiono w 1931 roku w okresie grasującej cholery.
Przed kościołem po prawej stronie usytuowana jest plebania, którą zbudował w 1884 roku ks. Stanisław Gogolewski. Jest murowana, parterowa, nakryta blachą i otoczona murem z 1927 roku. Parafia posiada wokół kościoła i plebanii prawie 3 ha ogrodu, a jeden kilometr dalej – ponad 3 ha ziemi uprawnej.